快乐巴利palinanda.cc

中部第5经 · 无秽经 Anaṅgaṇasuttaṃ

本经目录五、无秽经

已对照

五、无秽经

5. Anaṅgaṇasuttaṃ
57缅 1.29已对照

如是我闻——一时,世尊住在舍卫城祇树林给孤独园。在那里,具寿舍利弗召唤诸比丘:“贤友们,诸比丘。”“贤友。”那些比丘应诺具寿舍利弗。具寿舍利弗这样说——

57. Evaṃ me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tatra kho āyasmā sāriputto bhikkhū āmantesi – ‘‘āvuso, bhikkhave’’ti. ‘‘Āvuso’’ti kho te bhikkhū āyasmato sāriputtassa paccassosuṃ. Āyasmā sāriputto etadavoca –
PTS 1.25已对照

“贤友们,世间有这四种人存在、可得。哪四种呢?贤友们,于此,某人正是有秽的,却不能如实了知‘我于内有秽(aṅgaṇa)’。而贤友们,于此,某人正是有秽的,能如实了知‘我于内有秽’。贤友们,于此,某人正是无秽的,却不能如实了知‘我于内无秽’。而贤友们,于此,某人正是无秽的,能如实了知‘我于内无秽’。贤友们,此中那位正是有秽而不能如实了知‘我于内有秽’的人,在这两位同样有秽的人中被说为下劣之人。贤友们,此中那位正是有秽而能如实了知‘我于内有秽’的人,在这两位同样有秽的人中被说为最上之人。贤友们,此中那位正是无秽而不能如实了知‘我于内无秽’的人,在这两位同样无秽的人中被说为下劣之人。贤友们,此中那位正是无秽而能如实了知‘我于内无秽’的人,在这两位同样无秽的人中被说为最上之人。”

‘‘Cattārome, āvuso, puggalā santo saṃvijjamānā lokasmiṃ. Katame cattāro? Idhāvuso, ekacco puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ nappajānāti. Idha panāvuso, ekacco puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ pajānāti. Idhāvuso, ekacco puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ nappajānāti. Idha panāvuso, ekacco puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ pajānāti. Tatrāvuso, yvāyaṃ puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ nappajānāti, ayaṃ imesaṃ dvinnaṃ puggalānaṃ sāṅgaṇānaṃyeva sataṃ hīnapuriso akkhāyati. Tatrāvuso, yvāyaṃ puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ pajānāti, ayaṃ imesaṃ dvinnaṃ puggalānaṃ sāṅgaṇānaṃyeva sataṃ seṭṭhapuriso akkhāyati. Tatrāvuso, yvāyaṃ puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ nappajānāti, ayaṃ imesaṃ dvinnaṃ puggalānaṃ anaṅgaṇānaṃyeva sataṃ hīnapuriso akkhāyati. Tatrāvuso, yvāyaṃ puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ pajānāti, ayaṃ imesaṃ dvinnaṃ puggalānaṃ anaṅgaṇānaṃyeva sataṃ seṭṭhapuriso akkhāyatī’’ti.
58已对照

五十八、这样说时,具寿摩诃目犍连对具寿舍利弗这样说——

58. Evaṃ vutte, āyasmā mahāmoggallāno āyasmantaṃ sāriputtaṃ etadavoca –
缅 1.30已对照

“舍利弗贤友,是什么因、什么缘,使这两位同样有秽的人中,一位被说为下劣之人,一位被说为最上之人呢?而舍利弗贤友,又是什么因、什么缘,使这两位同样无秽的人中,一位被说为下劣之人,一位被说为最上之人呢?”

‘‘Ko nu kho, āvuso sāriputta, hetu ko paccayo yenimesaṃ dvinnaṃ puggalānaṃ sāṅgaṇānaṃyeva sataṃ eko hīnapuriso akkhāyati, eko seṭṭhapuriso akkhāyati? Ko panāvuso sāriputta, hetu ko paccayo yenimesaṃ dvinnaṃ puggalānaṃ anaṅgaṇānaṃyeva sataṃ eko hīnapuriso akkhāyati, eko seṭṭhapuriso akkhāyatī’’ti?
59已对照

五十九、“贤友们,此中那位正是有秽而不能如实了知‘我于内有秽’的人,对他这[事]是可预期的——他不会为断除那秽而生起意欲,不会作精勤,不会发起精进;他将有贪、有瞋、有痴、有秽、心杂染而命终。贤友们,犹如从店铺或铁匠家取来的铜盘(kaṃsapāti)为尘与垢所覆;而主人们既不使用它,也不令它洁净,反把它置于尘土之处——贤友们,这样一来,那铜盘过后不是会变得更杂染、更沾垢吗?”“正是如此,贤友。”“贤友们,正是这样,那位正是有秽而不能如实了知‘我于内有秽’的人,对他这[事]是可预期的——他不会为断除那秽而生起意欲,不会作精勤,不会发起精进;他将有贪、有瞋、有痴、有秽、心杂染而命终。

59. ‘‘Tatrāvuso, yvāyaṃ puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ nappajānāti, tassetaṃ pāṭikaṅkhaṃ – na chandaṃ janessati na vāyamissati na vīriyaṃ ārabhissati tassaṅgaṇassa pahānāya; so sarāgo sadoso samoho sāṅgaṇo saṃkiliṭṭhacitto kālaṃ karissati. Seyyathāpi, āvuso, kaṃsapāti ābhatā āpaṇā vā kammārakulā vā rajena ca malena ca pariyonaddhā. Tamenaṃ sāmikā na ceva paribhuñjeyyuṃ na ca pariyodapeyyuṃ [pariyodāpeyyuṃ (?)], rajāpathe ca naṃ nikkhipeyyuṃ. Evañhi sā, āvuso, kaṃsapāti aparena samayena saṃkiliṭṭhatarā assa malaggahitā’’ti? ‘‘Evamāvuso’’ti. ‘‘Evameva kho, āvuso, yvāyaṃ puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ nappajānāti, tassetaṃ pāṭikaṅkhaṃ – na chandaṃ janessati na vāyamissati na vīriyaṃ ārabhissati tassaṅgaṇassa pahānāya; so sarāgo sadoso samoho sāṅgaṇo saṃkiliṭṭhacitto kālaṃ karissati.
PTS 1.26已对照

“贤友们,此中那位正是有秽而能如实了知‘我于内有秽’的人,对他这[事]是可预期的——他将为断除那秽而生起意欲,将作精勤,将发起精进;他将无贪、无瞋、无痴、无秽、心不杂染而命终。贤友们,犹如从店铺或铁匠家取来的铜盘为尘与垢所覆;而主人们既使用它,也令它洁净,不把它置于尘土之处——贤友们,这样一来,那铜盘过后不是会变得更清净、皎洁吗?”“正是如此,贤友。”“贤友们,正是这样,那位正是有秽而能如实了知‘我于内有秽’的人,对他这[事]是可预期的——他将为断除那秽而生起意欲,将作精勤,将发起精进;他将无贪、无瞋、无痴、无秽、心不杂染而命终。

‘‘Tatrāvuso, yvāyaṃ puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ pajānāti, tassetaṃ pāṭikaṅkhaṃ – chandaṃ janessati vāyamissati vīriyaṃ ārabhissati tassaṅgaṇassa pahānāya; so arāgo adoso amoho anaṅgaṇo asaṃkiliṭṭhacitto kālaṃ karissati. Seyyathāpi, āvuso, kaṃsapāti ābhatā āpaṇā vā kammārakulā vā rajena ca malena ca pariyonaddhā. Tamenaṃ sāmikā paribhuñjeyyuñceva pariyodapeyyuñca, na ca naṃ rajāpathe nikkhipeyyuṃ. Evañhi sā, āvuso, kaṃsapāti aparena samayena parisuddhatarā assa pariyodātā’’ti? ‘‘Evamāvuso’’ti. ‘‘Evameva kho, āvuso, yvāyaṃ puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ pajānāti, tassetaṃ pāṭikaṅkhaṃ – chandaṃ janessati vāyamissati vīriyaṃ ārabhissati tassaṅgaṇassa pahānāya; so arāgo adoso amoho anaṅgaṇo asaṃkiliṭṭhacitto kālaṃ karissati.
缅 1.31已对照

“贤友们,此中那位正是无秽而不能如实了知‘我于内无秽’的人,对他这[事]是可预期的——他将作意于净相(subhanimitta),由于作意那净相,贪将侵夺其心;他将有贪、有瞋、有痴、有秽、心杂染而命终。贤友们,犹如从店铺或铁匠家取来的铜盘是清净、皎洁的;而主人们既不使用它,也不令它洁净,反把它置于尘土之处——贤友们,这样一来,那铜盘过后不是会变得更杂染、更沾垢吗?”“正是如此,贤友。”“贤友们,正是这样,那位正是无秽而不能如实了知‘我于内无秽’的人,对他这[事]是可预期的——他将作意于净相,由于作意那净相,贪将侵夺其心;他将有贪、有瞋、有痴、有秽、心杂染而命终。

‘‘Tatrāvuso, yvāyaṃ puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ nappajānāti, tassetaṃ pāṭikaṅkhaṃ – subhanimittaṃ manasi karissati, tassa subhanimittassa manasikārā rāgo cittaṃ anuddhaṃsessati; so sarāgo sadoso samoho sāṅgaṇo saṃkiliṭṭhacitto kālaṃ karissati. Seyyathāpi, āvuso, kaṃsapāti ābhatā āpaṇā vā kammārakulā vā parisuddhā pariyodātā. Tamenaṃ sāmikā na ceva paribhuñjeyyuṃ na ca pariyodapeyyuṃ, rajāpathe ca naṃ nikkhipeyyuṃ. Evañhi sā, āvuso, kaṃsapāti aparena samayena saṃkiliṭṭhatarā assa malaggahitā’’ti? ‘‘Evamāvuso’’ti. ‘‘Evameva kho, āvuso, yvāyaṃ puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ nappajānāti, tassetaṃ pāṭikaṅkhaṃ – subhanimittaṃ manasi karissati, tassa subhanimittassa manasikārā rāgo cittaṃ anuddhaṃsessati;so sarāgo sadoso samoho sāṅgaṇo saṃkiliṭṭhacittokālaṃkarissati.
已对照

“贤友们,此中那位正是无秽而能如实了知‘我于内无秽’的人,对他这[事]是可预期的——他将不作意于净相,由于不作意那净相,贪将不侵夺其心;他将无贪、无瞋、无痴、无秽、心不杂染而命终。贤友们,犹如从店铺或铁匠家取来的铜盘是清净、皎洁的;而主人们既使用它,也令它洁净,不把它置于尘土之处——贤友们,这样一来,那铜盘过后不是会变得更清净、皎洁吗?”“正是如此,贤友。”“贤友们,正是这样,那位正是无秽而能如实了知‘我于内无秽’的人,对他这[事]是可预期的——他将不作意于净相,由于不作意那净相,贪将不侵夺其心;他将无贪、无瞋、无痴、无秽、心不杂染而命终。

‘‘Tatrāvuso, yvāyaṃ puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ pajānāti, tassetaṃ pāṭikaṅkhaṃ – subhanimittaṃ na manasi karissati, tassa subhanimittassa amanasikārā rāgo cittaṃ nānuddhaṃsessati; so arāgo adoso amoho anaṅgaṇo asaṃkiliṭṭhacitto kālaṃ karissati. Seyyathāpi, āvuso, kaṃsapāti ābhatā āpaṇā vā kammārakulā vā parisuddhā pariyodātā. Tamenaṃ sāmikā paribhuñjeyyuñceva pariyodapeyyuñca, na ca naṃ rajāpathe nikkhipeyyuṃ. Evañhi sā, āvuso, kaṃsapāti aparena samayena parisuddhatarā assa pariyodātā’’ti? ‘‘Evamāvuso’’ti. ‘‘Evameva kho, āvuso, yvāyaṃ puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ pajānāti, tassetaṃ pāṭikaṅkhaṃ – subhanimittaṃ na manasi karissati, tassa subhanimittassa amanasikārā rāgo cittaṃ nānuddhaṃsessati; so arāgo adoso amoho anaṅgaṇo asaṃkiliṭṭhacitto kālaṃ karissati.
PTS 1.27缅 1.32已对照

“目犍连贤友,这便是那因、这便是那缘,使这两位同样有秽的人中,一位被说为下劣之人,一位被说为最上之人。而目犍连贤友,这便是那因、这便是那缘,使这两位同样无秽的人中,一位被说为下劣之人,一位被说为最上之人。”

‘‘Ayaṃ kho, āvuso moggallāna, hetu ayaṃ paccayo yenimesaṃ dvinnaṃ puggalānaṃ sāṅgaṇānaṃyeva sataṃ eko hīnapuriso akkhāyati, eko seṭṭhapuriso akkhāyati. Ayaṃ panāvuso moggallāna, hetu ayaṃ paccayo yenimesaṃ dvinnaṃ puggalānaṃ anaṅgaṇānaṃyeva sataṃ eko hīnapuriso akkhāyati, eko seṭṭhapuriso akkhāyatī’’ti.
60已对照

六十、“贤友,[人]说‘秽、秽’。贤友,这‘秽’是什么的增语呢?”“贤友,这‘秽’是诸恶不善的欲之所行(icchāvacara)的增语。”

60. ‘‘Aṅgaṇaṃ aṅgaṇanti, āvuso, vuccati. Kissa nu kho etaṃ, āvuso, adhivacanaṃ yadidaṃ aṅgaṇa’’nti? ‘‘Pāpakānaṃ kho etaṃ, āvuso, akusalānaṃ icchāvacarānaṃ adhivacanaṃ, yadidaṃ aṅgaṇa’’nti.
已对照

“贤友们,而这[种]处是存在的——此中某位比丘会生起这样的欲求:‘我确实犯了罪,但愿诸比丘不知道我犯了罪。’贤友们,而这[种]处也是存在的——那些比丘知道那位比丘‘犯了罪’。‘诸比丘知道我犯了罪’——他因此而忿怒、不悦。贤友们,凡那忿与那不悦,这两者[便]是秽。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘āpattiñca vata āpanno assaṃ, na ca maṃ bhikkhū jāneyyuṃ āpattiṃ āpanno’ti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ taṃ bhikkhuṃ bhikkhū jāneyyuṃ – ‘āpattiṃ āpanno’ti. ‘Jānanti maṃ bhikkhū āpattiṃ āpanno’ti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
已对照

“贤友们,而这[种]处是存在的——此中某位比丘会生起这样的欲求:‘我确实犯了罪,但愿诸比丘在屏处诘责我,不在僧团中。’贤友们,而这[种]处也是存在的——那些比丘在僧团中诘责那位比丘,不在屏处。‘诸比丘在僧团中诘责我,不在屏处’——他因此而忿怒、不悦。贤友们,凡那忿与那不悦,这两者[便]是秽。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘āpattiñca vata āpanno assaṃ, anuraho maṃ bhikkhū codeyyuṃ, no saṅghamajjhe’ti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ taṃ bhikkhuṃ bhikkhū saṅghamajjhe codeyyuṃ, no anuraho. ‘Saṅghamajjhe maṃ bhikkhū codenti, no anuraho’ti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
已对照

“贤友们,而这[种]处是存在的——此中某位比丘会生起这样的欲求:‘我确实犯了罪,但愿相当之人(sappaṭipuggala)诘责我,不是不相当之人。’贤友们,而这[种]处也是存在的——不相当之人诘责那位比丘,不是相当之人。‘不相当之人诘责我,不是相当之人’——他因此而忿怒、不悦。贤友们,凡那忿与那不悦,这两者[便]是秽。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘āpattiñca vata āpanno assaṃ, sappaṭipuggalo maṃ codeyya, no appaṭipuggalo’ti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ taṃ bhikkhuṃ appaṭipuggalo codeyya, no sappaṭipuggalo. ‘Appaṭipuggalo maṃ codeti, no sappaṭipuggalo’ti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
PTS 1.28缅 1.33已对照

“贤友们,而这[种]处是存在的——此中某位比丘会生起这样的欲求:‘啊,但愿导师唯一再询问我而后为诸比丘说法,导师不一再询问别的比丘而后为诸比丘说法。’贤友们,而这[种]处也是存在的——导师一再询问别的比丘而后为诸比丘说法,导师不一再询问那位比丘而后为诸比丘说法。‘导师一再询问别的比丘而后为诸比丘说法,导师不一再询问我而后为诸比丘说法’——他因此而忿怒、不悦。贤友们,凡那忿与那不悦,这两者[便]是秽。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘aho vata mameva satthā paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṃ dhammaṃ deseyya, na aññaṃ bhikkhuṃ satthā paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṃ dhammaṃ deseyyā’ti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ aññaṃ bhikkhuṃ satthā paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṃ dhammaṃ deseyya, na taṃ bhikkhuṃ satthā paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṃ dhammaṃ deseyya. ‘Aññaṃ bhikkhuṃ satthā paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṃ dhammaṃ deseti, na maṃ satthā paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṃ dhammaṃ desetī’ti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
已对照

“贤友们,而这[种]处是存在的——此中某位比丘会生起这样的欲求:‘啊,但愿诸比丘唯一再推我为前导而为食入村,诸比丘不一再推别的比丘为前导而为食入村。’贤友们,而这[种]处也是存在的——诸比丘一再推别的比丘为前导而为食入村,诸比丘不一再推那位比丘为前导而为食入村。‘诸比丘一再推别的比丘为前导而为食入村,诸比丘不一再推我为前导而为食入村’——他因此而忿怒、不悦。贤友们,凡那忿与那不悦,这两者[便]是秽。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘aho vata mameva bhikkhū purakkhatvā purakkhatvā gāmaṃ bhattāya paviseyyuṃ, na aññaṃ bhikkhuṃ bhikkhū purakkhatvā purakkhatvā gāmaṃ bhattāya paviseyyu’nti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ aññaṃ bhikkhuṃ bhikkhū purakkhatvā purakkhatvā gāmaṃ bhattāya paviseyyuṃ, na taṃ bhikkhuṃ bhikkhū purakkhatvā purakkhatvā gāmaṃ bhattāya paviseyyuṃ. ‘Aññaṃ bhikkhuṃ bhikkhū purakkhatvā purakkhatvā gāmaṃ bhattāya pavisanti, na maṃ bhikkhū purakkhatvā purakkhatvā gāmaṃ bhattāya pavisantī’ti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
已对照

“贤友们,而这[种]处是存在的——此中某位比丘会生起这样的欲求:‘啊,但愿唯我于食堂得上座、上水、上食,别的比丘不于食堂得上座、上水、上食。’贤友们,而这[种]处也是存在的——别的比丘于食堂得上座、上水、上食,那位比丘不于食堂得上座、上水、上食。‘别的比丘于食堂得上座、上水、上食,我不得食堂的上座、上水、上食’——他因此而忿怒、不悦。贤友们,凡那忿与那不悦,这两者[便]是秽。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘aho vata ahameva labheyyaṃ bhattagge aggāsanaṃ aggodakaṃ aggapiṇḍaṃ, na añño bhikkhu labheyya bhattagge aggāsanaṃ aggodakaṃ aggapiṇḍa’nti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ añño bhikkhu labheyya bhattagge aggāsanaṃ aggodakaṃ aggapiṇḍaṃ, na so bhikkhu labheyya bhattagge aggāsanaṃ aggodakaṃ aggapiṇḍaṃ. ‘Añño bhikkhu labhati bhattagge aggāsanaṃ aggodakaṃ aggapiṇḍaṃ, nāhaṃ labhāmi bhattagge aggāsanaṃ aggodakaṃ aggapiṇḍa’nti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
缅 1.34已对照

“贤友们,而这[种]处是存在的——此中某位比丘会生起这样的欲求:‘啊,但愿唯我于食堂食毕而作随喜,别的比丘不于食堂食毕而作随喜。’贤友们,而这[种]处也是存在的——别的比丘于食堂食毕而作随喜,那位比丘不于食堂食毕而作随喜。‘别的比丘于食堂食毕而作随喜,我不于食堂食毕而作随喜’——他因此而忿怒、不悦。贤友们,凡那忿与那不悦,这两者[便]是秽。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘aho vata ahameva bhattagge bhuttāvī anumodeyyaṃ, na añño bhikkhu bhattagge bhuttāvī anumodeyyā’ti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ añño bhikkhu bhattagge bhuttāvī anumodeyya, na so bhikkhu bhattagge bhuttāvī anumodeyya. ‘Añño bhikkhu bhattagge bhuttāvī anumodati, nāhaṃ bhattagge bhuttāvī anumodāmī’ti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
PTS 1.29已对照

“贤友们,而这[种]处是存在的——此中某位比丘会生起这样的欲求:‘啊,但愿唯我为来园中的诸比丘说法,别的比丘不为来园中的诸比丘说法。’贤友们,而这[种]处也是存在的——别的比丘为来园中的诸比丘说法,那位比丘不为来园中的诸比丘说法。‘别的比丘为来园中的诸比丘说法,我不为来园中的诸比丘说法’——他因此而忿怒、不悦。贤友们,凡那忿与那不悦,这两者[便]是秽。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘aho vata ahameva ārāmagatānaṃ bhikkhūnaṃ dhammaṃ deseyyaṃ, na añño bhikkhu ārāmagatānaṃ bhikkhūnaṃ dhammaṃ deseyyā’ti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ añño bhikkhu ārāmagatānaṃ bhikkhūnaṃ dhammaṃ deseyya, na so bhikkhu ārāmagatānaṃ bhikkhūnaṃ dhammaṃ deseyya. ‘Añño bhikkhu ārāmagatānaṃ bhikkhūnaṃ dhammaṃ deseti, nāhaṃ ārāmagatānaṃ bhikkhūnaṃ dhammaṃ desemī’ti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
已对照

“贤友们,而这[种]处是存在的——此中某位比丘会生起这样的欲求:‘啊,但愿唯我为来园中的诸比丘尼说法……乃至……为诸优婆塞说法……乃至……为诸优婆夷说法,别的比丘不为来园中的诸优婆夷说法。’贤友们,而这[种]处也是存在的——别的比丘为来园中的诸优婆夷说法,那位比丘不为来园中的诸优婆夷说法。‘别的比丘为来园中的诸优婆夷说法,我不为来园中的诸优婆夷说法’——他因此而忿怒、不悦。贤友们,凡那忿与那不悦,这两者[便]是秽。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘aho vata ahameva ārāmagatānaṃ bhikkhunīnaṃ dhammaṃ deseyyaṃ…pe… upāsakānaṃ dhammaṃ deseyyaṃ…pe… upāsikānaṃ dhammaṃ deseyyaṃ, na añño bhikkhu ārāmagatānaṃ upāsikānaṃ dhammaṃ deseyyā’ti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ añño bhikkhu ārāmagatānaṃ upāsikānaṃ dhammaṃ deseyya, na so bhikkhu ārāmagatānaṃ upāsikānaṃ dhammaṃ deseyya. ‘Añño bhikkhu ārāmagatānaṃ upāsikānaṃ dhammaṃ deseti, nāhaṃ ārāmagatānaṃ upāsikānaṃ dhammaṃ desemī’ti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
缅 1.35已对照

“贤友们,而这[种]处是存在的——此中某位比丘会生起这样的欲求:‘啊,但愿诸比丘唯恭敬我、尊重我、敬重我、供养我,诸比丘不恭敬、尊重、敬重、供养别的比丘。’贤友们,而这[种]处也是存在的——那些比丘恭敬、尊重、敬重、供养别的比丘,不恭敬、尊重、敬重、供养那位比丘。‘诸比丘恭敬、尊重、敬重、供养别的比丘,诸比丘不恭敬、尊重、敬重、供养我’——他因此而忿怒、不悦。贤友们,凡那忿与那不悦,这两者[便]是秽。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘aho vata mameva bhikkhū sakkareyyuṃ garuṃ kareyyuṃ [garukareyyuṃ (sī. syā. pī.)] māneyyuṃ pūjeyyuṃ, na aññaṃ bhikkhuṃ bhikkhū sakkareyyuṃ garuṃ kareyyuṃ māneyyuṃ pūjeyyu’nti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ aññaṃ bhikkhuṃ bhikkhū sakkareyyuṃ garuṃ kareyyuṃ māneyyuṃ pūjeyyuṃ, na taṃ bhikkhuṃ bhikkhū sakkareyyuṃ garuṃ kareyyuṃ māneyyuṃ pūjeyyuṃ. ‘Aññaṃ bhikkhuṃ bhikkhū sakkaronti garuṃ karonti mānenti pūjenti, na maṃ bhikkhū sakkaronti garuṃ karonti mānenti pūjentī’ti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
已对照

“贤友们,而这[种]处是存在的——此中某位比丘会生起这样的欲求:‘啊,但愿诸比丘尼……乃至……诸优婆塞……乃至……诸优婆夷唯恭敬我、尊重我、敬重我、供养我,诸优婆夷不恭敬、尊重、敬重、供养别的比丘。’贤友们,而这[种]处也是存在的——那些优婆夷恭敬、尊重、敬重、供养别的比丘,不恭敬、尊重、敬重、供养那位比丘。‘诸优婆夷恭敬、尊重、敬重、供养别的比丘,诸优婆夷不恭敬、尊重、敬重、供养我’——他因此而忿怒、不悦。贤友们,凡那忿与那不悦,这两者[便]是秽。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘aho vata mameva bhikkhuniyo…pe… upāsakā…pe… upāsikā sakkareyyuṃ garuṃ kareyyuṃ māneyyuṃ pūjeyyuṃ, na aññaṃ bhikkhuṃ upāsikā sakkareyyuṃ garuṃ kareyyuṃ māneyyuṃ pūjeyyu’nti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ aññaṃ bhikkhuṃ upāsikā sakkareyyuṃ garuṃ kareyyuṃ māneyyuṃ pūjeyyuṃ, na taṃ bhikkhuṃ upāsikā sakkareyyuṃ garuṃ kareyyuṃ māneyyuṃ pūjeyyuṃ. ‘Aññaṃ bhikkhuṃ upāsikā sakkaronti garuṃ karonti mānenti pūjenti, na maṃ upāsikā sakkaronti garuṃ karonti mānenti pūjentī’ti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
PTS 1.30已对照

“贤友们,而这[种]处是存在的——此中某位比丘会生起这样的欲求:‘啊,但愿唯我得胜妙的衣,别的比丘不得胜妙的衣。’贤友们,而这[种]处也是存在的——别的比丘得胜妙的衣,那位比丘不得胜妙的衣。‘别的比丘得胜妙的衣,我不得胜妙的衣’——他因此而忿怒、不悦。贤友们,凡那忿与那不悦,这两者[便]是秽。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘aho vata ahameva lābhī assaṃ paṇītānaṃ cīvarānaṃ, na añño bhikkhu lābhī assa paṇītānaṃ cīvarāna’nti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ añño bhikkhu lābhī assa paṇītānaṃ cīvarānaṃ, na so bhikkhu lābhī assa paṇītānaṃ cīvarānaṃ. ‘Añño bhikkhu lābhī [lābhī assa (ka.)] paṇītānaṃ cīvarānaṃ, nāhaṃ lābhī [lābhī assaṃ (ka.)] paṇītānaṃ cīvarāna’nti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
缅 1.36已对照

“贤友们,而这[种]处是存在的——此中某位比丘会生起这样的欲求:‘啊,但愿唯我得胜妙的乞食之食……乃至……胜妙的坐卧处……乃至……胜妙的病缘药资具,别的比丘不得胜妙的病缘药资具。’贤友们,而这[种]处也是存在的——别的比丘得胜妙的病缘药资具,那位比丘不得胜妙的病缘药资具。‘别的比丘得胜妙的病缘药资具,我不得胜妙的病缘药资具’——他因此而忿怒、不悦。贤友们,凡那忿与那不悦,这两者[便]是秽。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘aho vata ahameva lābhī assaṃ paṇītānaṃ piṇḍapātānaṃ…pe… paṇītānaṃ senāsanānaṃ…pe… paṇītānaṃ gilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṃ, na añño bhikkhu lābhī assa paṇītānaṃ gilānappaccayabhesajjaparikkhārāna’nti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ añño bhikkhu lābhī assa paṇītānaṃ gilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṃ, na so bhikkhu lābhī assa paṇītānaṃ gilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṃ. ‘Añño bhikkhu lābhī [lābhī assa (ka.)] paṇītānaṃ gilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṃ, nāhaṃ lābhī [lābhī assaṃ (ka.)] paṇītānaṃ gilānappaccayabhesajjaparikkhārāna’nti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
已对照

“贤友们,这‘秽’便是这些诸恶不善的欲之所行的增语。”

‘‘Imesaṃ kho etaṃ, āvuso, pāpakānaṃ akusalānaṃ icchāvacarānaṃ adhivacanaṃ, yadidaṃ aṅgaṇa’’nti.
61PTS 1.31已对照

六十一、“贤友们,无论哪一位比丘,若这些恶不善的欲之所行未断而被见、[又]被闻,那么纵使他是林野住者、住边远坐卧处者、常乞食者、次第乞食者、持粪扫衣者、持粗衣者,诸同梵行者也不恭敬他、不尊重、不敬重、不供养[他]。这是什么缘故呢?因为那位具寿的这些恶不善的欲之所行未断而被见、[又]被闻。贤友们,犹如从店铺或铁匠家取来的铜盘是清净、皎洁的;而主人们把蛇尸、或狗尸、或人尸盛入其中,以另一个铜盘覆上,走进市街。人们见了便这样说:‘喂,这被抬着的是什么,好像是很洁净[的东西]?’于是[有人]起身揭开来看。他一见到,不可意便生起,厌逆便生起,厌恶便生起;连饥饿者也不会想吃,何况饱足者。贤友们,正是这样,无论哪一位比丘,若这些恶不善的欲之所行未断而被见、[又]被闻,那么纵使他是林野住者、住边远坐卧处者、常乞食者、次第乞食者、持粪扫衣者、持粗衣者,诸同梵行者也不恭敬他、不尊重、不敬重、不供养[他]。这是什么缘故呢?因为那位具寿的这些恶不善的欲之所行未断而被见、[又]被闻。

61. ‘‘Yassa kassaci, āvuso, bhikkhuno ime pāpakā akusalā icchāvacarā appahīnā dissanti ceva sūyanti ca, kiñcāpi so hoti āraññiko pantasenāsano piṇḍapātiko sapadānacārī paṃsukūliko lūkhacīvaradharo, atha kho naṃ sabrahmacārī na ceva sakkaronti na garuṃ karonti na mānenti na pūjenti. Taṃ kissa hetu? Te hi tassa āyasmato pāpakā akusalā icchāvacarā appahīnā dissanti ceva sūyanti ca. Seyyathāpi, āvuso, kaṃsapāti ābhatā āpaṇā vā kammārakulā vā parisuddhā pariyodātā. Tamenaṃ sāmikā ahikuṇapaṃ vā kukkurakuṇapaṃ vā manussakuṇapaṃ vā racayitvā aññissā kaṃsapātiyā paṭikujjitvā antarāpaṇaṃ paṭipajjeyyuṃ. Tamenaṃ jano disvā evaṃ vadeyya – ‘ambho, kimevidaṃ harīyati jaññajaññaṃ viyā’ti? Tamenaṃ uṭṭhahitvā apāpuritvā [avāpuritvā (sī.)] olokeyya. Tassa sahadassanena amanāpatā ca saṇṭhaheyya, pāṭikulyatā [paṭikūlatā (ka.), pāṭikūlyatā (syā.)] ca saṇṭhaheyya, jegucchatā ca [jegucchitā ca (pī. ka.)] saṇṭhaheyya; jighacchitānampi na bhottukamyatā assa, pageva suhitānaṃ. Evameva kho, āvuso, yassa kassaci bhikkhuno ime pāpakā akusalā icchāvacarā appahīnā dissanti ceva sūyanti ca, kiñcāpi so hoti āraññiko pantasenāsano piṇḍapātiko sapadānacārī paṃsukūliko lūkhacīvaradharo, atha kho naṃ sabrahmacārī na ceva sakkaronti na garuṃ karonti na mānenti na pūjenti. Taṃ kissa hetu? Te hi tassa āyasmato pāpakā akusalā icchāvacarā appahīnā dissanti ceva sūyanti ca.
62缅 1.37已对照

六十二、“贤友们,无论哪一位比丘,若这些恶不善的欲之所行已断而被见、[又]被闻,那么纵使他是住村边者、受请食者、持居士衣者,诸同梵行者也恭敬他、尊重、敬重、供养[他]。这是什么缘故呢?因为那位具寿的这些恶不善的欲之所行已断而被见、[又]被闻。贤友们,犹如从店铺或铁匠家取来的铜盘是清净、皎洁的;而主人们把择去黑粒的粳米饭连同众多羹、众多菜盛入其中,以另一个铜盘覆上,走进市街。人们见了便这样说:‘喂,这被抬着的是什么,好像是很洁净[的东西]?’于是[有人]起身揭开来看。他一见到,可意便生起,不厌逆便生起,不厌恶便生起;连饱足者也会想吃,何况饥饿者。贤友们,正是这样,无论哪一位比丘,若这些恶不善的欲之所行已断而被见、[又]被闻,那么纵使他是住村边者、受请食者、持居士衣者,诸同梵行者也恭敬他、尊重、敬重、供养[他]。这是什么缘故呢?因为那位具寿的这些恶不善的欲之所行已断而被见、[又]被闻。”

62. ‘‘Yassa kassaci, āvuso, bhikkhuno ime pāpakā akusalā icchāvacarā pahīnā dissanti ceva sūyanti ca, kiñcāpi so hoti gāmantavihārī nemantaniko gahapaticīvaradharo, atha kho naṃ sabrahmacārī sakkaronti garuṃ karonti mānenti pūjenti. Taṃ kissa hetu? Te hi tassa āyasmato pāpakā akusalā icchāvacarā pahīnā dissanti ceva sūyanti ca. Seyyathāpi, āvuso, kaṃsapāti ābhatā āpaṇā vā kammārakulā vā parisuddhā pariyodātā. Tamenaṃ sāmikā sālīnaṃ odanaṃ vicitakāḷakaṃ [vicinitakāḷakaṃ (ka.)] anekasūpaṃ anekabyañjanaṃ racayitvā aññissā kaṃsapātiyā paṭikujjitvā antarāpaṇaṃ paṭipajjeyyuṃ. Tamenaṃ jano disvā evaṃ vadeyya – ‘ambho, kimevidaṃ harīyati jaññajaññaṃ viyā’ti? Tamenaṃ uṭṭhahitvā apāpuritvā olokeyya. Tassa saha dassanena manāpatā ca saṇṭhaheyya, appāṭikulyatā ca saṇṭhaheyya, ajegucchatā ca saṇṭhaheyya; suhitānampi bhottukamyatā assa, pageva jighacchitānaṃ. Evameva kho, āvuso, yassa kassaci bhikkhuno ime pāpakā akusalā icchāvacarā pahīnā dissanti ceva sūyanti ca, kiñcāpi so hoti gāmantavihārī nemantaniko gahapaticīvaradharo, atha kho naṃ sabrahmacārī sakkaronti garuṃ karonti mānenti pūjenti. Taṃ kissa hetu? Te hi tassa āyasmato pāpakā akusalā icchāvacarā pahīnā dissanti ceva sūyanti cā’’ti.
63PTS 1.32缅 1.38已对照

六十三、这样说时,具寿摩诃目犍连对具寿舍利弗这样说:“舍利弗贤友,我心中现起一譬喻。”“目犍连贤友,愿它[在你心中]现起吧。”“贤友,有一次我住在王舍城、[即]山围(Giribbaja)。贤友,那时我在午前穿好[下]衣,取钵与衣,为乞食而入王舍城。而那时,车匠之子三密提(Samīti)正在削车的轮辋。先前[也是]车匠之子的邪命外道般度子(Paṇḍuputta)站在他近旁。贤友,那时先前[也是]车匠之子的邪命外道般度子心中生起这样的思虑:‘啊,但愿这位车匠之子三密提把这轮辋的这处弯曲、这处歪斜、这处瑕疵削去,这样这轮辋便去了弯曲、去了歪斜、去了瑕疵,纯净而住立于心材。’贤友,先前[也是]车匠之子的邪命外道般度子心中怎样思虑,车匠之子三密提便怎样削去那轮辋的那处弯曲、那处歪斜、那处瑕疵。贤友,于是先前[也是]车匠之子的邪命外道般度子心悦,发出悦意之语:‘我想,他是以心知心而削的。’

63. Evaṃ vutte, āyasmā mahāmoggallāno āyasmantaṃ sāriputtaṃ etadavoca – ‘‘upamā maṃ, āvuso sāriputta, paṭibhātī’’ti. ‘‘Paṭibhātu taṃ, āvuso moggallānā’’ti. ‘‘Ekamidāhaṃ, āvuso, samayaṃ rājagahe viharāmi giribbaje. Atha khvāhaṃ, āvuso, pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya rājagahaṃ piṇḍāya pāvisiṃ. Tena kho pana samayena samīti yānakāraputto rathassa nemiṃ tacchati. Tamenaṃ paṇḍuputto ājīvako purāṇayānakāraputto paccupaṭṭhito hoti. Atha kho, āvuso, paṇḍuputtassa ājīvakassa purāṇayānakāraputtassa evaṃ cetaso parivitakko udapādi – ‘aho vatāyaṃ samīti yānakāraputto imissā nemiyā imañca vaṅkaṃ imañca jimhaṃ imañca dosaṃ taccheyya, evāyaṃ nemi apagatavaṅkā apagatajimhā apagatadosā suddhā assa [suddhāssa (sī. pī.), suddhā (ka.)] sāre patiṭṭhitā’ti. Yathā yathā kho, āvuso, paṇḍuputtassa ājīvakassa purāṇayānakāraputtassa cetaso parivitakko hoti, tathā tathā samīti yānakāraputto tassā nemiyā tañca vaṅkaṃ tañca jimhaṃ tañca dosaṃ tacchati. Atha kho, āvuso, paṇḍuputto ājīvako purāṇayānakāraputto attamano attamanavācaṃ nicchāresi – ‘hadayā hadayaṃ maññe aññāya tacchatī’ti.
已对照

“贤友,正是这样,那些无信、为了活命而非因信从家出家、成为无家者的人,[他们]是谄的、诳的、诡诈的、掉举的、贡高的、轻躁的、粗口的、语散乱的,于诸根不护门,于食不知量,不勤修警寤,于沙门[法]无所顾,于学处无深敬,多欲、懈缓,于退堕为前导,于远离舍弃担负,懈怠、精进低劣、失念、无正知、心不得定、心散乱、恶慧、愚钝——具寿舍利弗以这一法门,我想,正是以心知心而削正他们。

‘‘Evameva kho, āvuso, ye te puggalā assaddhā, jīvikatthā na saddhā agārasmā anagāriyaṃ pabbajitā, saṭhā māyāvino ketabino [keṭubhino (bahūsu)] uddhatā unnaḷā capalā mukharā vikiṇṇavācā, indriyesu aguttadvārā, bhojane amattaññuno, jāgariyaṃ ananuyuttā, sāmaññe anapekkhavanto, sikkhāya na tibbagāravā, bāhulikā sāthalikā, okkamane pubbaṅgamā, paviveke nikkhittadhurā, kusītā hīnavīriyā muṭṭhassatī asampajānā asamāhitā vibbhantacittā duppaññā eḷamūgā, tesaṃ āyasmā sāriputto iminā dhammapariyāyena hadayā hadayaṃ maññe aññāya tacchati.
缅 1.39已对照

“而那些出于信从家出家、成为无家者的良家子,[他们]是不谄的、不诳的、不诡诈的、不掉举的、不贡高的、不轻躁的、不粗口的、语不散乱的,于诸根善护门,于食知量,勤修警寤,于沙门[法]有所顾,于学处有深敬,不多欲、不懈缓,于退堕舍弃担负,于远离为前导,已发起精进、自我策励、念已现起、正知、心得定、心专一、具慧、不愚钝——他们听了具寿舍利弗这一法门,我想[他们]如饮、如食,以语又以意[而念]:‘善哉,诸位!同梵行者使[人]从不善中起而安立于善。’贤友,犹如女人或男人,年少、青春、好装饰,洗了头,得了青莲华鬘、或婆师迦华鬘、或阿提目多伽华鬘,以双手接过,安置于最上之支、[即]头上;贤友,正是这样,那些出于信从家出家、成为无家者的良家子,[他们]是不谄的、不诳的、不诡诈的、不掉举的、不贡高的、不轻躁的、不粗口的、语不散乱的,于诸根善护门,于食知量,勤修警寤,于沙门[法]有所顾,于学处有深敬,不多欲、不懈缓,于退堕舍弃担负,于远离为前导,已发起精进、自我策励、念已现起、正知、心得定、心专一、具慧、不愚钝——他们听了具寿舍利弗这一法门,我想[他们]如饮、如食,以语又以意[而念]:‘善哉,诸位!同梵行者使[人]从不善中起而安立于善。’”如是那两位大龙象互相随喜[彼此]的善说。

‘‘Ye pana te kulaputtā saddhā agārasmā anagāriyaṃ pabbajitā, asaṭhā amāyāvino aketabino anuddhatā anunnaḷā acapalā amukharā avikiṇṇavācā, indriyesu guttadvārā, bhojane mattaññuno, jāgariyaṃ anuyuttā, sāmaññe apekkhavanto, sikkhāya tibbagāravā, na bāhulikā na sāthalikā, okkamane nikkhittadhurā, paviveke pubbaṅgamā, āraddhavīriyā pahitattā upaṭṭhitassatī sampajānā samāhitā ekaggacittā paññavanto aneḷamūgā, te āyasmato sāriputtassa imaṃ dhammapariyāyaṃ sutvā pivanti maññe, ghasanti maññe vacasā ceva manasā ca – ‘sādhu vata, bho, sabrahmacārī akusalā vuṭṭhāpetvā kusale patiṭṭhāpetī’ti. Seyyathāpi, āvuso, itthī vā puriso vā daharo yuvā maṇḍanakajātiko sīsaṃnhāto uppalamālaṃ vā vassikamālaṃ vā atimuttakamālaṃ [adhimuttakamālaṃ (syā.)] vā labhitvā ubhohi hatthehi paṭiggahetvā uttamaṅge sirasmiṃ patiṭṭhapeyya, evameva kho, āvuso, ye te kulaputtā saddhā agārasmā anagāriyaṃ pabbajitā, asaṭhā amāyāvino aketabino anuddhatā anunnaḷā acapalā amukharā avikiṇṇavācā, indriyesu guttadvārā, bhojane mattaññuno, jāgariyaṃ anuyuttā, sāmaññe apekkhavanto, sikkhāya tibbagāravā, na bāhulikā na sāthalikā, okkamane nikkhittadhurā, paviveke pubbaṅgamā, āraddhavīriyā pahitattā upaṭṭhitassatī sampajānā samāhitā ekaggacittā paññavanto aneḷamūgā, te āyasmato sāriputtassa imaṃ dhammapariyāyaṃ sutvā pivanti maññe, ghasanti maññe vacasā ceva manasā ca – ‘sādhu vata, bho, sabrahmacārī akusalā vuṭṭhāpetvā kusale patiṭṭhāpetī’ti. Itiha te ubho mahānāgā aññamaññassa subhāsitaṃ samanumodiṃsū’’ti.
已对照

《无秽经》终,[《根本法门品》中之]第五[经]。

Anaṅgaṇasuttaṃ niṭṭhitaṃ pañcamaṃ.