快乐巴利palinanda.cc

相应部 · 林相应 Vanasaṃyuttaṃ

本经目录九、林相应一、远离经二、起立经三、迦叶种经四、众多[比丘]经五、阿难经六、阿那律经七、那伽达多经八、家主妇经九、跋耆子经十、诵习经十一、不善寻经十二、日中经十三、诸根如俗经十四、盗香经《林相应》完毕。

已对照

九、林相应

9. Vanasaṃyuttaṃ
已对照

一、远离经

1. Vivekasuttaṃ
221PTS 1.197缅 1.199已对照

二百二十一、如是我闻——一时,某位比丘住在憍萨罗国(Kosala)的某一林丛(vanasaṇḍa)中。那时,那位比丘去作日间住时,寻思着依家的恶不善寻。那时,住在那林丛中的天神,怜悯那位比丘、欲[其]利益、想令那位比丘生起悚惧(saṃvega),来到那位比丘之处;到了之后,以诸偈对那位比丘说——

“你欲求远离(viveka)而进入林中,

然而你的意向外流出;

人对于人,你当调伏欲,

由此你将成为离贪的安乐者。

“当舍断不乐,当成为具念者,我们提醒具念的你;

因为深渊之尘(pātālaraja)难以渡越,莫让欲之尘把你带走。

“犹如沾满尘土的鸟,抖动着,抖落附着的尘;

同样,精勤、具念的比丘,抖动着,抖落附着的尘。”

于是那位比丘被那位天神令生悚惧,生起了悚惧。

221. Evaṃ me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena so bhikkhu divāvihāragato pāpake akusale vitakke vitakketi gehanissite. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṃ bhikkhuṃ saṃvejetukāmā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ gāthāhi ajjhabhāsi –
‘‘Vivekakāmosi vanaṃ paviṭṭho,
Atha te mano niccharatī bahiddhā;
Jano janasmiṃ vinayassu chandaṃ,
Tato sukhī hohisi vītarāgo.
‘‘Aratiṃ pajahāsi sato, bhavāsi sataṃ taṃ sārayāmase;
Pātālarajo hi duttaro, mā taṃ kāmarajo avāhari.
‘‘Sakuṇo yathā paṃsukunthito [paṃsukuṇṭhito (ka.), paṃsukuṇḍito (sī. syā. kaṃ. pī.)], vidhunaṃ pātayati sitaṃ rajaṃ;
Evaṃ bhikkhu padhānavā satimā, vidhunaṃ pātayati sitaṃ raja’’nti.
Atha kho so bhikkhu tāya devatāya saṃvejito saṃvegamāpādīti.
已对照

二、起立经

2. Upaṭṭhānasuttaṃ
222PTS 1.198已对照

二百二十二、一时,某位比丘住在憍萨罗国(Kosala)的某一林丛中。那时,那位比丘去作日间住时睡着了。那时,住在那林丛中的天神,怜悯那位比丘、欲[其]利益、想令那位比丘生起悚惧,来到那位比丘之处;到了之后,以诸偈对那位比丘说——

222. Ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena so bhikkhu divāvihāragato supati. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṃ bhikkhuṃ saṃvejetukāmā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ gāthāhi ajjhabhāsi –
已对照

“起来吧,比丘,为何躺卧?你睡着有什么益处?

‘‘Uṭṭhehi bhikkhu kiṃ sesi, ko attho supitena [supinena (sī.)] te;
已对照

因为病弱者(ātura)、被箭所射而受苦者,哪有睡眠?

Āturassa hi kā niddā, sallaviddhassa ruppato.
缅 1.200已对照

“你凭借那信从在家出家而为无家者;

‘‘Yāya saddhāya pabbajito [yāya saddhāpabbajito (sī. syā. kaṃ.)], agārasmānagāriyaṃ;
已对照

就当增长那信,莫落入睡眠的支配。”

Tameva saddhaṃ brūhehi, mā niddāya vasaṃ gamī’’ti.
已对照

“诸欲无常、不坚牢,唯有愚钝者迷醉其中;

‘‘Aniccā addhuvā kāmā, yesu mandova mucchito;
已对照

于被缚者中已解脱、无所依——为何烧恼出家人?

Baddhesu [khandhesu (sī.)] muttaṃ asitaṃ, kasmā pabbajitaṃ tape.
已对照

“由调伏欲贪、由超越无明;

‘‘Chandarāgassa vinayā, avijjāsamatikkamā;
已对照

那智最上明净——为何烧恼出家人?

Taṃ ñāṇaṃ paramodānaṃ [pariyodātaṃ (sī. pī.), paramodātaṃ (syā. kaṃ.), paramavodānaṃ (sī. aṭṭha.)], kasmā pabbajitaṃ tape.
已对照

“以明断了无明,由于诸漏的遍尽;

‘‘Chetvā [bhetvā (sī. syā. kaṃ. pī.)] avijjaṃ vijjāya, āsavānaṃ parikkhayā;
已对照

无忧、无恼——为何烧恼出家人?

Asokaṃ anupāyāsaṃ, kasmā pabbajitaṃ tape.
已对照

“发起精进、自策励、常坚固勇猛;

‘‘Āraddhavīriyaṃ pahitattaṃ, niccaṃ daḷhaparakkamaṃ;
已对照

希求涅槃——为何烧恼出家人?”

Nibbānaṃ abhikaṅkhantaṃ, kasmā pabbajitaṃ tape’’ti.
已对照

三、迦叶种经

3. Kassapagottasuttaṃ
223PTS 1.199已对照

二百二十三、一时,具寿迦叶种(Kassapagotta)住在憍萨罗国(Kosala)的某一林丛中。那时,具寿迦叶种去作日间住时,正在教诫某个猎人(cheta)。那时,住在那林丛中的天神,想令具寿迦叶种生起悚惧,来到具寿迦叶种之处;到了之后,以诸偈对具寿迦叶种说——

“对行于山中险处的猎人——少慧、无心智的[人];

比丘不合时地教诫,在我看来就像愚钝者。

“他听着,却不了知;眺望着,却不见;

当法被宣说时,愚人不觉悟[其]义。

“迦叶啊,纵使你持着十盏灯火(pajjota);

他也见不到诸色,因为他没有眼。”

于是具寿迦叶种被那位天神令生悚惧,生起了悚惧。

223. Ekaṃ samayaṃ āyasmā kassapagotto kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena āyasmā kassapagotto divāvihāragato aññataraṃ chetaṃ ovadati. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā āyasmantaṃ kassapagottaṃ saṃvejetukāmā yenāyasmā kassapagotto tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṃ kassapagottaṃ gāthāhi ajjhabhāsi –
‘‘Giriduggacaraṃ chetaṃ, appapaññaṃ acetasaṃ;
Akāle ovadaṃ bhikkhu, mandova paṭibhāti maṃ.
‘‘Suṇāti na vijānāti, āloketi na passati;
Dhammasmiṃ bhaññamānasmiṃ, atthaṃ bālo na bujjhati.
‘‘Sacepi dasa pajjote, dhārayissasi kassapa;
Neva dakkhati rūpāni, cakkhu hissa na vijjatī’’ti.
Atha kho āyasmā kassapagotto tāya devatāya saṃvejito saṃvegamāpādīti.
已对照

四、众多[比丘]经

4. Sambahulasuttaṃ
224缅 1.201已对照

二百二十四、一时,众多比丘住在憍萨罗国(Kosala)某处林丛中。那时,那些比丘度过雨安居后,三个月过去时,出发游行了。那时,住在那林丛中的天神不见那些比丘,悲叹着,在那时说了这首偈——

“今天于我,似乎显现为不乐,

见到许多僻静的座位;

那些说法精妙的、多闻的,

乔达摩的弟子们到哪里去了?”

这样说了之后,另有一位天神以偈回答那位天神——

“[他们]去了摩揭陀,去了憍萨罗,而有一些[去了]跋耆地;

诸比丘如鹿一般无执著而行,无住处而住。”

224. Ekaṃ samayaṃ sambahulā bhikkhū kosalesu viharanti aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Atha kho te bhikkhū vassaṃvuṭṭhā [vassaṃvutthā (sī. syā. kaṃ. pī.)] temāsaccayena cārikaṃ pakkamiṃsu. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā te bhikkhū apassantī paridevamānā tāyaṃ velāyaṃ imaṃ gāthaṃ abhāsi –
‘‘Arati viya mejja khāyati,
Bahuke disvāna vivitte āsane;
Te cittakathā bahussutā,
Kome gotamasāvakā gatā’’ti.
Evaṃ vutte, aññatarā devatā taṃ devataṃ gāthāya paccabhāsi –
‘‘Māgadhaṃ gatā kosalaṃ gatā, ekacciyā pana vajjibhūmiyā;
Magā viya asaṅgacārino, aniketā viharanti bhikkhavo’’ti.
已对照

五、阿难经

5. Ānandasuttaṃ
225PTS 1.200已对照

二百二十五、一时,具寿阿难住在憍萨罗国某处林丛中。那时,具寿阿难过度地多开解在家人而住。那时,住在那林丛中的天神,怜悯具寿阿难、欲[其]利益、想令具寿阿难生起悚惧,来到具寿阿难之处;到了之后,以偈对具寿阿难说——

“进入树下的密林,把涅槃置于心中;

乔达摩,修禅吧,莫放逸!唧唧喳喳能为你成就什么?”

于是具寿阿难被那位天神令生悚惧,生起了悚惧。

225. Ekaṃ samayaṃ āyasmā ānando kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena āyasmā ānando ativelaṃ gihisaññattibahulo viharati. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā āyasmato ānandassa anukampikā atthakāmā āyasmantaṃ ānandaṃ saṃvejetukāmā yenāyasmā ānando tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṃ ānandaṃ gāthāya ajjhabhāsi –
‘‘Rukkhamūlagahanaṃ pasakkiya, nibbānaṃ hadayasmiṃ opiya;
Jhā gotama mā pamādo [mā ca pamādo (sī. pī.)], kiṃ te biḷibiḷikā karissatī’’ti.
Atha kho āyasmā ānando tāya devatāya saṃvejito saṃvegamāpādīti.
已对照

六、阿那律经

6. Anuruddhasuttaṃ
226缅 1.202已对照

二百二十六、一时,具寿阿那律住在憍萨罗国某处林丛中。那时,有一位属三十三天众的天神,名叫阇利尼(Jālinī),是具寿阿那律从前的妻子,来到具寿阿那律之处;到了之后,以偈对具寿阿那律说——

226. Ekaṃ samayaṃ āyasmā anuruddho kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Atha kho aññatarā tāvatiṃsakāyikā devatā jālinī nāma āyasmato anuruddhassa purāṇadutiyikā yenāyasmā anuruddho tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṃ anuruddhaṃ gāthāya ajjhabhāsi –
已对照

“请把心志向那里,你从前所住之处;

‘‘Tattha cittaṃ paṇidhehi, yattha te vusitaṃ pure;
已对照

在三十三天诸天之中,一切欲都圆满具足;

Tāvatiṃsesu devesu, sabbakāmasamiddhisu;
已对照

被诸天童女(devakaññā)尊崇、围绕,你光彩焕发。”

Purakkhato parivuto, devakaññāhi sobhasī’’ti.
已对照

“诸天童女是不幸者,住立于有身(sakkāya);

‘‘Duggatā devakaññāyo, sakkāyasmiṃ patiṭṭhitā;
已对照

而那些为诸天童女所希求的众生,也是不幸者。”

Te cāpi duggatā sattā, devakaññāhi patthitā’’ti.
已对照

“那些不见欢喜园的人,他们不知[何为]乐;

‘‘Na te sukhaṃ pajānanti, ye na passanti nandanaṃ;
已对照

[那是]诸天人、三十[三天]具荣光者的住处。”

Āvāsaṃ naradevānaṃ, tidasānaṃ yasassina’’nti.
已对照

“愚人(bāla)啊,你不了知阿罗汉们的话语是怎样的;

‘‘Na tvaṃ bāle vijānāsi, yathā arahataṃ vaco;
已对照

一切诸行是无常,是生灭之法;

Aniccā sabbasaṅkhārā, uppādavayadhammino;
已对照

生起之后便灭去,其寂止为乐。

Uppajjitvā nirujjhanti, tesaṃ vūpasamo sukho.
已对照

“阇利尼,如今不再有在天众中的重住;

‘‘Natthi dāni punāvāso, devakāyasmi jālini;
已对照

生之轮回已尽灭,如今不再有后有。”

Vikkhīṇo jātisaṃsāro, natthi dāni punabbhavo’’ti.
已对照

七、那伽达多经

7. Nāgadattasuttaṃ
227PTS 1.201缅 1.203已对照

二百二十七、一时,具寿那伽达多(Nāgadatta)住在憍萨罗国某处林丛中。那时,具寿那伽达多过早入村,过晚返回。那时,住在那林丛中的天神,怜悯具寿那伽达多、欲[其]利益、想令具寿那伽达多生起悚惧,来到具寿那伽达多之处;到了之后,以诸偈对具寿那伽达多说——

“那伽达多,[你]一早入[村],而在白日[已高]时回来,[是]逾时而行者;

与在家人交往,同乐同苦。

“我为那伽达多而怖畏——[他]极为放肆,系缚于诸家;

但愿你莫落入强力的死王、终结者的掌控。”

于是具寿那伽达多被那位天神令生悚惧,生起了悚惧。

227. Ekaṃ samayaṃ āyasmā nāgadatto kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena āyasmā nāgadatto atikālena gāmaṃ pavisati, atidivā paṭikkamati. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā āyasmato nāgadattassa anukampikā atthakāmā āyasmantaṃ nāgadattaṃ saṃvejetukāmā yenāyasmā nāgadatto tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṃ nāgadattaṃ gāthāhi ajjhabhāsi –
‘‘Kāle pavisa nāgadatta, divā ca āgantvā ativelacārī;
Saṃsaṭṭho gahaṭṭhehi, samānasukhadukkho.
‘‘Bhāyāmi nāgadattaṃ suppagabbhaṃ, kulesu vinibaddhaṃ;
Mā heva maccurañño balavato, antakassa vasaṃ upesī’’ti [vasameyyāti (sī. pī.), vasamesīti (syā. kaṃ.)].
Atha kho āyasmā nāgadatto tāya devatāya saṃvejito saṃvegamāpādīti.
已对照

八、家主妇经

8. Kulagharaṇīsuttaṃ
228已对照

二百二十八、一时,某位比丘住在憍萨罗国某处林丛中。那时,那位比丘过度地深入于某一家而住。那时,住在那林丛中的天神,怜悯那位比丘、欲[其]利益、想令那位比丘生起悚惧,化现为那家中家主妇(kulagharaṇī)的容貌,来到那位比丘之处;到了之后,以偈对那位比丘说——

228. Ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena so bhikkhu aññatarasmiṃ kule ativelaṃ ajjhogāḷhappatto viharati. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṃ bhikkhuṃ saṃvejetukāmā yā tasmiṃ kule kulagharaṇī, tassā vaṇṇaṃ abhinimminitvā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ gāthāya ajjhabhāsi –
已对照

“在诸河岸边、在歇脚处,在诸会堂与街巷中,

‘‘Nadītīresu saṇṭhāne, sabhāsu rathiyāsu ca;
已对照

人们聚在一起议论我与你——有什么事?”

Janā saṅgamma mantenti, mañca tañca [tvañca (ka.)] kimantara’’nti.
已对照

“因为逆耳之声众多,苦行者应当忍受;

‘‘Bahūhi saddā paccūhā, khamitabbā tapassinā;
已对照

不应因此而沮丧,因为人不因那而被染污。

Na tena maṅku hotabbaṃ, na hi tena kilissati.
已对照

“凡因声音而惊怖者,犹如林中的风鹿;

‘‘Yo ca saddaparittāsī, vane vātamigo yathā;
已对照

人们称他为轻心者,他的禁行不能成就。”

Lahucittoti taṃ āhu, nāssa sampajjate vata’’nti.
已对照

九、跋耆子经

9. Vajjiputtasuttaṃ
229PTS 1.202缅 1.204已对照

二百二十九、一时,某位跋耆子(vajjiputtaka)比丘住在毘舍离(Vesālī)某处林丛中。那时,毘舍离有跋耆子的通宵游乐。那时,那位比丘听到毘舍离的乐器被敲击、被弹奏的喧响之声,悲叹着,在那时说了这首偈——

“我们孤独地住在林野,

犹如林中被丢弃的木头;

在这样的夜里,

谁还比我们更糟?”

那时,住在那林丛中的天神,怜悯那位比丘、欲[其]利益、想令那位比丘生起悚惧,来到那位比丘之处;到了之后,以偈对那位比丘说——

“你孤独地住在林野,犹如林中被丢弃的木头;

许多人羡慕这样的你,犹如地狱众生[羡慕]往天界者。”

于是那位比丘被那位天神令生悚惧,生起了悚惧。

229. Ekaṃ samayaṃ aññataro vajjiputtako bhikkhu vesāliyaṃ viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena vesāliyaṃ vajjiputtako sabbaratticāro hoti. Atha kho so bhikkhu vesāliyā tūriya-tāḷita-vādita-nigghosasaddaṃ sutvā paridevamāno tāyaṃ velāyaṃ imaṃ gāthaṃ abhāsi –
‘‘Ekakā mayaṃ araññe viharāma,
Apaviddhaṃva [apaviṭṭhaṃva (syā. kaṃ.)] vanasmiṃ dārukaṃ;
Etādisikāya rattiyā,
Ko su nāmamhehi [nāma amhehi (sī. pī.)] pāpiyo’’ti.
Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṃ bhikkhuṃ saṃvejetukāmā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ gāthāya ajjhabhāsi –
‘‘Ekakova tvaṃ araññe viharasi, apaviddhaṃva vanasmiṃ dārukaṃ;
Tassa te bahukā pihayanti, nerayikā viya saggagāmina’’nti.
Atha kho so bhikkhu tāya devatāya saṃvejito saṃvegamāpādīti.
已对照

十、诵习经

10. Sajjhāyasuttaṃ
230PTS 1.203已对照

二百三十、一时,某位比丘住在憍萨罗国某处林丛中。那时,那位比丘先前过度地多诵习而住,后来却无所为、沉默地静待着。那时,住在那林丛中的天神听不到那位比丘[诵]法,来到那位比丘之处;到了之后,以偈对那位比丘说——

“比丘,你与诸比丘共住,为何不诵习诸法句?

听了法便得净信,就在现法中得称赞。”

“从前我于诸法句有意欲,直到我们与离贪相会;

自从我们与离贪相会,凡所见、所闻或所觉的任何[事物],

诸善人说:了知之后[应]舍置。”

230. Ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena so bhikkhu yaṃ sudaṃ pubbe ativelaṃ sajjhāyabahulo viharati so aparena samayena appossukko tuṇhībhūto saṅkasāyati. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno dhammaṃ asuṇantī yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ gāthāya ajjhabhāsi –
‘‘Kasmā tuvaṃ dhammapadāni bhikkhu, nādhīyasi bhikkhūhi saṃvasanto;
Sutvāna dhammaṃ labhatippasādaṃ, diṭṭheva dhamme labhatippasaṃsa’’nti.
‘‘Ahu pure dhammapadesu chando, yāva virāgena samāgamimha;
Yato virāgena samāgamimha, yaṃ kiñci diṭṭhaṃva sutaṃ mutaṃ vā;
Aññāya nikkhepanamāhu santo’’ti.
已对照

十一、不善寻经

11. Akusalavitakkasuttaṃ
231缅 1.205已对照

二百三十一、一时,某位比丘住在憍萨罗国某处林丛中。那时,那位比丘去到日间住处,寻思诸恶不善寻,即:欲寻、瞋寻、害寻。那时,住在那林丛中的天神,怜悯那位比丘、欲[其]利益、想令那位比丘生起悚惧,来到那位比丘之处;到了之后,以诸偈对那位比丘说——

“由于不如理作意,你被诸寻所啃噬;

舍弃不如理[作意],如理地思惟吧。

“缘于导师、法、僧团,与自己的诸戒,

你将证得愉悦,无疑[得]喜与乐;

由此多愉悦的[你],将作苦的终结。”

于是那位比丘被那位天神令生悚惧,生起了悚惧。

231. Ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena so bhikkhu divāvihāragato pāpake akusale vitakke vitakketi, seyyathidaṃ – kāmavitakkaṃ, byāpādavitakkaṃ, vihiṃsāvitakkaṃ. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṃ bhikkhuṃ saṃvejetukāmā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ gāthāhi ajjhabhāsi –
‘‘Ayoniso manasikārā, so vitakkehi khajjasi;
Ayoniso [ayoniṃ (pī. ka.)] paṭinissajja, yoniso anucintaya.
‘‘Satthāraṃ dhammamārabbha, saṅghaṃ sīlāni attano;
Adhigacchasi pāmojjaṃ, pītisukhamasaṃsayaṃ;
Tato pāmojjabahulo, dukkhassantaṃ karissasī’’ti.
Atha kho so bhikkhu tāya devatāya saṃvejito saṃvegamāpādīti.
已对照

十二、日中经

12. Majjhanhikasuttaṃ
232已对照

二百三十二、一时,某位比丘住在憍萨罗国某处林丛中。那时,住在那林丛中的天神来到那位比丘之处;到了之后,在那位比丘面前说了这首偈——

232. Ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Atha kho tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā tassa bhikkhuno santike imaṃ gāthaṃ abhāsi –
已对照

“正当日中之时,众鸟已栖止[不动];

‘‘Ṭhite majjhanhike kāle, sannisīvesu [sannisinnesu (syā. kaṃ. pī.)] pakkhisu;
已对照

大林却正作响——那于我显现为怖畏。

Saṇateva brahāraññaṃ, taṃ bhayaṃ paṭibhāti maṃ.
已对照

“正当日中之时,众鸟已栖止[不动];

‘‘Ṭhite majjhanhike kāle, sannisīvesu pakkhisu;
已对照

大林正作响——那于我显现为喜乐。”

Saṇateva brahāraññaṃ, sā rati paṭibhāti ma’’nti.
已对照

十三、诸根如俗经

13. Pākatindriyasuttaṃ
233PTS 1.204缅 1.206已对照

二百三十三、一时,众多比丘住在憍萨罗国某处林丛中,[他们]掉举、贡高、轻躁、粗口、语散乱、失念、无正知、心不得定、心散乱、诸根如俗。那时,住在那林丛中的天神,怜悯那些比丘、欲[其]利益、想令那些比丘生起悚惧,来到那些比丘之处;到了之后,以诸偈对那些比丘说——

“从前曾是安乐活命者——乔达摩的弟子诸比丘;

无欲求地寻求钵食,无欲求地[受用]坐卧处;

了知世间的无常性,他们作了苦的终结。

“[如今他们]使自己难以供养,犹如村中的小聚落主(gāmaṇika);

吃了又吃便躺下,迷醉于他人之家。

“向僧团合掌之后,我在此说的是某些人:

他们被弃、无依怙,犹如亡者,他们正是那样。

“凡放逸而住者,我是就他们而说的;

凡不放逸而住者,我向他们致敬。”

于是那些比丘被那位天神令生悚惧,生起了悚惧。

233. Ekaṃ samayaṃ sambahulā bhikkhū kosalesu viharanti aññatarasmiṃ vanasaṇḍe uddhatā unnaḷā capalā mukharā vikiṇṇavācā muṭṭhassatino asampajānā asamāhitā vibbhantacittā pākatindriyā. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tesaṃ bhikkhūnaṃ anukampikā atthakāmā te bhikkhū saṃvejetukāmā yena te bhikkhū tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā te bhikkhū gāthāhi ajjhabhāsi –
‘‘Sukhajīvino pure āsuṃ, bhikkhū gotamasāvakā;
Anicchā piṇḍamesanā, anicchā sayanāsanaṃ;
Loke aniccataṃ ñatvā, dukkhassantaṃ akaṃsu te.
‘‘Dupposaṃ katvā attānaṃ, gāme gāmaṇikā viya;
Bhutvā bhutvā nipajjanti, parāgāresu mucchitā.
‘‘Saṅghassa añjaliṃ katvā, idhekacce vadāmahaṃ;
Apaviddhā [apaviṭṭhā (syā. kaṃ.)] anāthā te, yathā petā tatheva te.
‘‘Ye kho pamattā viharanti, te me sandhāya bhāsitaṃ;
Ye appamattā viharanti, namo tesaṃ karomaha’’nti.
Atha kho te bhikkhū tāya devatāya saṃvejitā saṃvegamāpādunti.
已对照

十四、盗香经

14. Gandhatthenasuttaṃ
234PTS 1.205缅 1.207已对照

二百三十四、一时,某位比丘住在憍萨罗国某处林丛中。那时,那位比丘食后从乞食处归来,进入莲池,嗅莲花。那时,住在那林丛中的天神,怜悯那位比丘、欲[其]利益、想令那位比丘生起悚惧,来到那位比丘之处;到了之后,以偈对那位比丘说——

“这未被给予的水生之花,你却去嗅;

这是诸盗物中的一分,尊驾,你是盗香者。”

“我不拿走,也不折断,我从远处嗅那水生[之花];

那么究竟以什么理由,[我]被称为盗香者?

“这个人挖掘藕根,折断红莲,

如此行为秽杂者,为何不说他?”

“秽杂而残暴的人,犹如被污染的乳母之布;

对他我无话[可说],而你,我应当对[你]说。

“对无秽之人、常寻求清净者,

恶即使只有毛端之量,也显现如云块之量。”

“夜叉,你确实了解我,而且怜悯我;

夜叉,当你再见到这样的[事],请再告诉[我]。”

“我们既不依靠你活命,也不是你的雇工;

比丘,你自己应当知道,以何能往善趣。”

于是那位比丘被那位天神令生悚惧,生起了悚惧。

234. Ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena so bhikkhu pacchābhattaṃ piṇḍapātapaṭikkanto pokkharaṇiṃ ogāhetvā padumaṃ upasiṅghati. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṃ bhikkhuṃ saṃvejetukāmā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ gāthāya ajjhabhāsi –
‘‘Yametaṃ vārijaṃ pupphaṃ, adinnaṃ upasiṅghasi;
Ekaṅgametaṃ theyyānaṃ, gandhatthenosi mārisā’’ti.
‘‘Na harāmi na bhañjāmi, ārā siṅghāmi vārijaṃ;
Atha kena nu vaṇṇena, gandhatthenoti vuccati.
‘‘Yvāyaṃ bhisāni khanati, puṇḍarīkāni bhañjati;
Evaṃ ākiṇṇakammanto, kasmā eso na vuccatī’’ti.
‘‘Ākiṇṇaluddo puriso, dhāticelaṃva makkhito;
Tasmiṃ me vacanaṃ natthi, tvañcārahāmi vattave.
‘‘Anaṅgaṇassa posassa, niccaṃ sucigavesino;
Vālaggamattaṃ pāpassa, abbhāmattaṃva khāyatī’’ti.
‘‘Addhā maṃ yakkha jānāsi, atho me anukampasi;
Punapi yakkha vajjāsi, yadā passasi edisa’’nti.
‘‘Neva taṃ upajīvāma, napi te bhatakāmhase;
Tvameva bhikkhu jāneyya, yena gaccheyya suggati’’nti.
Atha kho so bhikkhu tāya devatāya saṃvejito saṃvegamāpādīti.
已对照

《林相应》完毕。

Vanasaṃyuttaṃ samattaṃ.
已对照

其摄颂——

远离与起立,迦叶种与众多;

阿难与阿那律,那伽达多与家主妇。

跋耆子与毘舍离,诵习与不如理;

日中之时、诸根如俗,连同莲花,成为十四[经]。

Tassuddānaṃ –
Vivekaṃ upaṭṭhānañca, kassapagottena sambahulā;
Ānando anuruddho ca, nāgadattañca kulagharaṇī.
Vajjiputto ca vesālī, sajjhāyena ayoniso;
Majjhanhikālamhi pākatindriya, padumapupphena cuddasa bhaveti.